Μεγάλης κλίμακας εργασίες αφορούν στα πώρινα και μαρμάρινα τμήματα των μνημείων και περιλαμβάνουν τόσο συμπληρώσεις – επιδιορθώσεις όσο και νέες κατασκευές σύμφωνα με τα πρότυπα των αυθεντικών σωζόμενων τμημάτων. Χρησιμοποιήθηκε τεχνητό υλικό (λευκό σκυρόδεμα από ρύζι μαρμάρου, μαρμαρόσκονη, τσιμέντο άσπρο και στεγανωτικό) προκειμένου να είναι ευδιάκριτη η διαφοροποίηση από το αρχαίο υλικό ενώ η χρήση του αφορούσε σε όλα τα επιμέρους τμήματα των μνημείων για την αποφυγή πολυμορφίας και την εξασφάλιση ενιαίου αισθητικού αποτελέσματος. Εφαρμόστηκαν σε τμήματα της κρυπτής στοάς (πεσσοί, υφαψίδια και θολίτες) εικ 1-22, στη δίδυμη θύρα της νότιας πτέρυγας εικ 23-32, στην πλακόστρωση και στο ρείθρο της πλατείας εικ 33-35, στην κρηπίδα (ανακατασκευή βαθμίδων της νότιας και ανατολικής πλευράς της κρηπίδας με βάση τις αυθεντικές) εικ 36-50, στους κίονες των στοών και στις βάσεις τους (συμπλήρωση αποσπασματικά σωζόμενων και κατασκευή νέων) εικ 51-67 καθώς και στα επιμέρους τμήματα του ωδείου (περιθυρώματα θυραίων ανοιγμάτων, πλακόστρωση ορχήστρας, άνω επιφάνεια ανακατασκευασμένων κερκίδων) εικ 68-74.

Οι τεχνικές κατασκευής περιελάμβαναν μεταλλικό καλούπι ή ξυλότυπο κατά περίπτωση εικ 75-80 ενώ η τελική διαμόρφωση των μελών έγινε με λάξευση εικ 81-83. Επιπλέον, μεταλλικοί σύνδεσμοι εικ 84-89 εξασφάλισαν τη σύνδεση των προστιθέμενων με τα αυθεντικά τμήματα ενώ στις περιπτώσεις που επρόκειτο να δεχτούν φορτία χρησιμοποιήθηκε κατά την αποκατάσταση οπλισμός από ανοξείδωτο χάλυβα (π.χ. στις πλάκες τις πλατείας, σε τμήματα της νότιας κρηπίδας πάνω από τις φωτιστικές θυρίδες, σε κίονες και ορισμένες βάσεις, στα περιθυρώματα, στην πλακόστρωση της ορχήστρας και στην άνω επιφάνεια των κερκίδων του ωδείου) εικ 90. Διακριτή διαχωριστική βάθυνση διαφοροποιεί οπτικά το αυθεντικό τμήμα από τη συμπλήρωση εικ 91-92.